Met ‘Samenspraak’ de hemel in

“Jij stelt soms van die vragen waarop jij graag zelf het antwoord geeft!” Een goede collega gaf me na de opname van een podcast deze reactie. Hij was er niet blij mee, zoveel was duidelijk. Ik gaf ‘m direct gelijk. Dat is een naar trekje van me, zeker als ik lekker op dreef ben in een gesprek. Het is een vorm van vragend iets toevoegen aan het gesprek of een suggestie met dringende kracht.

Deze twee typeringen zijn voorbeelden van gespreksinterventies. Een serie van dertien interventies staat op een rij in een van de hoofdstukjes in Samenspraak: 30 communicatiemodellen voor het onderwijs. De auteur is mijn goede vriend Kees van der Vloed, onderwijsadviseur bij Driestar Educatief en docent bij Penta Nova, academie voor schoolleiderschap. Hij heeft als motto een fragment uit een gedicht van mij voorin gezet:

Wij houden onze mond
gespannen dicht.
We zoeken naar de ziel.

Voeg aan dit alles toe dat hij mij een exemplaar ten geschenke gaf en je voelt: hier kan geen onbevooroordeelde recensie volgen. Daarom smeer ik het er dik bovenop: wat een heerlijk helder, nuttig, noodzakelijk en prettig boekje. Ik zit niet in het onderwijs, maar geloof mij, iedereen die op enigerlei wijze in teamverband samenwerkt heeft hier baat bij. Ik denk er zelfs over het kleinood aan te bevelen aan trouwlustigen of anderen die een duurzame relatie starten.

Kees maakt volstrekt waar dat hij de verschillende modellen onbevooroordeeld beschrijft. Hij prijst noch laakt een van de 30. Lucide wordt de werking van elk model ons voorgesteld en ik had bij de lezing van de meeste beschrijvingen al een casus uit eigen ervaring paraat. Maar wie dat niet heeft, krijgt boeiende toepassingen en voorbeelden mee. Is dat nog niet genoeg: oefen dan vrijuit met de opdrachten die hij toevoegt. De auteur heeft zich grondig verdiept in de oorsprong van zulks moois opdat de eer voor het verzinnen ervan ook zal gaan naar wie dat toekomt. Hulde, lof en hulde alom dus.

Ik ga nog even door: het zo intens geslaagde en goed gekozen motto duidt erop dat het Kees om meer gaat dan alleen mensen helpen met goed communiceren. ‘Wij zoeken naar de ziel.’ Het gaat Kees om onderwijs van hoogwaardige kwaliteit. Communicatie als kunst en kunde wil daaraan bijdragen – minder niet. Communicatief blunderen is zo gedaan, ik weet er alles van. Met goede kennis kunnen we oefenen om te geraken in de gelukkige sfeer van dialogen waarin alle deelnemers zich serieus genomen weten. Wie wil dat niet? En daar gaat dit boekje aan meewerken als je het binnen handbereik houdt. Want één keer lezen is goed; het boekje erbij pakken zo vaak als er iets niet helemaal lekker loopt, is beter. En zo geregeld gebruiken dat je met de modellen kan schaken op het bord van de intermenselijke verhoudingen – dat is wat Kees hoopt. Geloof me, ik ken hem.

En als je het boekje op een weldadige, zonnige en mooi begonnen veelbelovende dag in de hand hebt, kijk dan op bladzijde 12 en zoek de fout in het grijze tekstvak. Terecht, zo’n mooi boekje moet ergens een smet hebben. Kees is geen halfgod.

Naar aanleiding van: Kees van der Vloed, Samenspraak: 30 Communicatiemodellen voor het onderwijs. Soesterberg: Aspekt, 2021. De illustraties voegen echt iets toe. Zij zijn gemaakt door Marijke Bakker (marijkeart.nl).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *